Onafhankelijk verhalen vertellen, al meer dan
veertig jaar.
Over Steven
“We doen ook maar wat… alleen dan wel met heel veel liefde.”
Dat is misschien wel de beste samenvatting van hoe hij naar zijn werk kijkt.
Geen grootse plannen op papier. Geen ingewikkelde strategieën. Gewoon een idee, mensen verzamelen die er net zo enthousiast van worden en aan de slag gaan. Gewoon Doen
Dat doet hij inmiddels al meer dan veertig jaar.
Na de middelbare landbouwschool begon hij op zijn achttiende een platenzaak in Joure. Later kwam daar een cd/video-winkel in Heerenveen bij. Muziek, verhalen en beelden zaten er blijkbaar al vroeg in.
Via het dorpstoneel, acteer-workshops en de Media-academie belandde hij in de film- en televisiewereld. Eerst als acteur (Zeg ‘ns Aaa/Spijkerhoek) later als regisseur, producent en scenarist. Hij werkte jarenlang voor Joop van den Ende en John de Mol en maakte onder andere Goede Tijden, Westenwind, Onderweg naar Morgen, Medisch Centrum West en De Erfenis.
Daarna volgden de films waar veel mensen hem van kennen. ‘De Schippers van de Kameleon‘ groeide uit tot vier bioscoopfilms en een televisieserie. ‘Snuf de Hond‘ kreeg eveneens vier films en een serie. Verder maakte hij onder meer ‘De Hel van ’63‘, ‘De Scheepsjongens van Bontekoe‘, ‘Grutte Pier‘, ‘Stuk! en ‘De Fûke‘. Ook zette hij als eerste de succesvolle Regio-Soaps (streektaal) op de landelijke kaart ‘Baas Boppe Baas‘, ‘Dankert & Dankert, ‘Bit‘.
Als hij er zelf over praat, blijft hij er opvallend nuchter onder.
Miljoenen mensen hebben zijn films gezien. Dat is natuurlijk geweldig. Misschien nog mooier is dat kinderen die vroeger naar de ‘Kameleon‘, ‘Penny’s Shadow‘of ‘Snuf‘ keken, die films nu weer met hun eigen kinderen bekijken. Blijkbaar kunnen verhalen gewoon veel langer meegaan dan je zelf denkt.
Prijzen?
Die waren er ook. ‘De Fûke’ werd genomineerd voor meerdere Gouden Kalveren en verschillende films vielen in binnen- en buitenland in de prijzen.
“Tof natuurlijk… maar je kunt er morgen geen scène mee draaien.”
Misschien is dat ook waarom Steven tegenwoordig steeds meer zijn eigen koers vaart.
Niet groter.
Eerder kleiner.
Vrijer.
Autonomer.
Vanuit Hartwood, zijn boerderij op het Friese platteland, werkt hij samen met een vaste club vakbroeders, vrienden en specialisten aan nieuwe films, muziek, podcasts en verhalen. Van een eerste idee en scenario tot productie, regie, acteren, première en distributie: zoveel mogelijk in eigen hand. Eigenlijk is het steeds meer een onafhankelijke studio geworden.
Of, zoals Steven het liever noemt:
“Een stel creatieve gepassioneerde makers die het gewoon van binnen sterk voelen om samen iets
moois te maken. Noem het een lotsbestemming.”
Onlangs kwam daar nog iets bijzonders bij: de eerste FilmKerk van Nederland.
Een spirituele plek waar films ontstaan, liedjes worden geschreven, video-podcasts worden opgenomen en waar makers elkaar inspireren. Geen heilige huisjes, wel heel veel nieuwsgierigheid.
Zijn missie is in al die jaren eigenlijk nooit veranderd:
Blijf creëren. Blijf leren. En inspireer anderen met beeld en geluid.
Zijn grote voorbeelden Ridley en Tony Scott, Clint Eastwood en Steven Spielberg doen dat ook. Ze laten zien dat creativiteit nooit met pensioen gaat.
“Als ik op mijn tachtigste nog met een camera over een erf loop en denk: ‘Dit wordt een mooie scène’,
dan ga ik ervoor-
Ondertussen werkt Steven aan nieuwe verhalen en films, nieuwe muziek, video-podcasts en aan zijn memoires, die rond zijn 65e verjaardag verschijnen. Want één ding weet hij inmiddels wel.
De mooiste productie…
…is gewoon de volgende,
het beste moet vast nog komen!
